هر روز وقتی که چشمان خود را به دنیا می گشاییم، خود را در میان انبوه انسان هایی می یابیم که با هر یک از آنها به گونه ای در ارتباط هستیم. اعضای خانواده، همسایه ها، هم کلاسی ها، همکاران شرکت، دوستانمان در شبکه های مجازی نظیر فیس بوک و بسیاری از افراد دیگر، همه و همه، در پیرامون ما زندگی می کنند. همه آنها مثل ما هستند و در عین حال همه آنها بی نظیر هستند چون متفاوت هستند و تفاوت هایی دارند که گاه از نظر ما دلچسب نیستند اما به هر حال یکی از زیبایی های دنیای امروز همین تفاوت هاست. برای نمونه، فردی زرنگ و چابک است و خیلی سریع عمل می کند و دیگری ممکن است مانند او زرنگ و چابک نباشد. در اینجا باید این پرسش را پرسید که اگر همه مثل من زرنگ و چابک بودند و سریع عمل می کردند آنگاه چه اتفاقی می افتاد؟

بیایید باز هم به تفاوت ها بنگرییم. مردم از اقوام مختلف هستند؛ ملیت های متفاوت، با فرهنگ ها و زبان های مختلف؛ هر یک تجربه ها و توانایی های گوناگونی دارند. این تنوع گسترده، واقعیت اجتماع انسانی است. تنوعی که باید از آن استقبال کرد و آن را برسمیت شناخت. اگر قرار باشد که این تنوع ریشه اختلاف و دشمنی یا به تمسخر گرفتن باشد، آنگاه آنچه که در اجتماع بتدریج شکل خواهد گرفت، یک روحیه آزار، جنگ طلبی و تفرقه است. در حالی که تنوع از ویژگی هایی است که می تواند کمک بسیار زیادی به رشد یک اجتماع کند، البته به شرط اینکه این تفاوت ها پذیرفته شود و به رسمیت شناخته شود.

در گروه های انسانی، تنوع منجر به توانایی بیشتر گروه می شود. وقتی صحبت یک گروه یا حتی یک تیم پویا می شود، منظور آن است که اعضای تیم می پذیرند که هر کس توانایی های متفاوتی دارد و اگر به خوبی بتوانند بر اساس این توانایی های متفاوت برنامه ریزی کنند، آنگاه نتایج بهتری را به دست آورند. رمز این کار این است که این تفاوت در توانایی ها برسمیت شناخته شود و همه با یک روحیه مدارا بتوانند در کنار هم برای رسیدن به اهداف تیم تلاش کنند. در چنین تیمی، مهارت های بیشتری در اختیار گروه است (البته در صورتی که درست مدیریت شود)، فضای تیم بر اساس احترام متقابل شکل گرفته است و در این صورت میزان تنش میان اعضا به حداقل ممکن می رسد، و در عین حال، خلاقیت، انعطاف پذیری، و ابتکار در تیم تشویق می گردد.

اما تنوع در اجتماع با تنوع در یک تیم کوچک و حرفه ای متفاوت است. وقتی سخن از جامعه مدنی می رود، منظور جامعه ای است که در آن شهروندان در صلح و آرامش در کنار هم زندگی می کنند،...

نوشته شده به قلم: سعید نوری نشاط و پروین پاکزادمنش